оббежа́ть
- 1.
to run around; go around running
Он быстро оббежал дом. - He quickly ran around the house. - 2.
to run through; visit quickly
Она оббежала все магазины в районе. - She ran through all the shops in the area.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | оббегу́ |
| ты | - | оббежи́шь |
| он/она́/оно́ | - | оббежи́т |
| мы | - | оббежи́м |
| вы | - | оббежи́те |
| они́ | - | оббегу́т |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | оббеги́ |
| вы | оббеги́те |
| Past | |
|---|---|
| masculine | оббежа́л |
| feminine | оббежа́ла |
| neuter | оббежа́ло |
| plural | оббежа́ли |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | оббежа́вший | someone who was doing |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | оббежа́в | while doing (past) |























