оси́ять
- 1.
to illuminate, shine upon
Солнце осияло вершины гор. - The sun shone upon the mountain peaks. - 2.
to brighten, adorn with radiance
Улыбка осияла её лицо. - A smile lit up her face.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | оси́яю |
| ты | - | оси́яешь |
| он/она́/оно́ | - | оси́яет |
| мы | - | оси́яем |
| вы | - | оси́яете |
| они́ | - | оси́яют |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | оси́яй |
| вы | оси́яйте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | оси́ял |
| feminine | оси́яла |
| neuter | оси́яло |
| plural | оси́яли |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | оси́явший | someone who was doing |
| Passive present | - | |
| Passive past | оси́янный | something which was being done |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | оси́яв | while doing (past) |























