приучи́ться
- 1.
to get used to; become accustomed
Он быстро приучился вставать рано. - He quickly got used to getting up early. - 2.
to train oneself
Надо приучиться к порядку. - One must train oneself to be orderly.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | приучу́сь |
| ты | - | приу́чишься |
| он/она́/оно́ | - | приу́чится |
| мы | - | приу́чимся |
| вы | - | приу́читесь |
| они́ | - | приу́чатся |
Note: Stress change.
| Imperative | |
|---|---|
| ты | приучи́сь |
| вы | приучи́тесь |
| Past | |
|---|---|
| masculine | приучи́лся |
| feminine | приучи́лась |
| neuter | приучи́лось |
| plural | приучи́лись |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | приучи́вшийся | someone who was doing |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | приучи́вшись | while doing (past) |























