уличённый
participleparticiple passive past of уличи́ть
- 1.
exposed, caught, convicted
Уличённый во лжи свидетель потерял доверие.
The witness caught in a lie lost credibility.
Examples
Том был уличён в укрыва́тельстве беглеца́.
Tom was caught harboring a fugitive.
Автор статьи, перекручивавший слова президента, был уличён во лжи.
The author of the article, who had distorted the president’s words, was caught lying.
Чиновник, замазывавший неприятный факт, вскоре был уличён во лжи.
The official who was covering up the unpleasant fact was soon caught lying.
Declension
| уличённ- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ый уличённый | -ая уличённая | -ое уличённое | -ые уличённые |
| Gen.Genitive | -ого уличённого | -ой уличённой | -ого уличённого | -ых уличённых |
| Dat.Dative | -ому уличённому | -ой уличённой | -ому уличённому | -ым уличённым |
| Acc.Accusative | -ого -ый уличённого уличённый | -ую уличённую | -ое уличённое | -ых -ые уличённых уличённые |
| Inst.Instrumental | -ым уличённым | -ой -ою уличённой уличённою | -ым уличённым | -ыми уличёнными |
| Prep.Prepositional | -ом уличённом | -ой уличённой | -ом уличённом | -ых уличённых |
Short forms
| m | уличён |
|---|---|
| f | уличена |
| n | уличено |
| pl | уличены |
Word familyуличи́тьPRO
- уличи́тьto catch out
- обличи́тьto condemn
- отличи́тьto distinguish
- разли́чиеdifference (between)
- различи́тьto distinguish
LockedUnlock full word family



















