учуди́ть
- 1.
to pull a stunt
Ну ты и учудил! - You really pulled a stunt! - 2.
to do something outrageous
Он опять что-то учудил. - He’s done something outrageous again.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | учужу́ |
| ты | - | учуди́шь |
| он/она́/оно́ | - | учуди́т |
| мы | - | учуди́м |
| вы | - | учуди́те |
| они́ | - | учудя́т |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | учуди́ |
| вы | учуди́те |
| Past | |
|---|---|
| masculine | учуди́л |
| feminine | учуди́ла |
| neuter | учуди́ло |
| plural | учуди́ли |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | учуди́вший | someone who was doing |
| Passive present | - | |
| Passive past | учуждённый | something which was being done |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | учуди́в | while doing (past) |























