выви́хивать
- 1.
to sprain; to dislocate repeatedly/habitually
Он всё время вывихивает лодыжку на тренировках. - He keeps spraining his ankle in training. - 2.
to twist out of place
Не вывихивай руку, поднимая тяжести неправильно. - Don’t twist your arm out of place by lifting weights incorrectly.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | выви́хиваю | бу́ду выви́хивать |
| ты | выви́хиваешь | бу́дешь выви́хивать |
| он/она́/оно́ | выви́хивает | бу́дет выви́хивать |
| мы | выви́хиваем | бу́дем выви́хивать |
| вы | выви́хиваете | бу́дете выви́хивать |
| они́ | выви́хивают | бу́дут выви́хивать |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | выви́хивай |
| вы | выви́хивайте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | выви́хивал |
| feminine | выви́хивала |
| neuter | выви́хивало |
| plural | выви́хивали |
Participles
| Active present | выви́хивающий | someone who is doing |
|---|---|---|
| Active past | выви́хивавший | someone who was doing |
| Passive present | выви́хиваемый | something which is being done |
| Passive past | - | |
| Gerund present | выви́хивая | while doing (present) |
| Gerund past | выви́хивав | while doing (past) |























