залюля́чить
- 1.
to knock out; beat up badly
Его в драке совсем залюлячили. - He got badly beaten up in the fight. - 2.
to drink heavily
На празднике он снова залюлячил. - At the party he got drunk again.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | залюля́чу |
| ты | - | залюля́чишь |
| он/она́/оно́ | - | залюля́чит |
| мы | - | залюля́чим |
| вы | - | залюля́чите |
| они́ | - | залюля́чат |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | залюля́чь |
| вы | залюля́чьте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | залюля́чил |
| feminine | залюля́чила |
| neuter | залюля́чило |
| plural | залюля́чили |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | залюля́чивший | someone who was doing |
| Passive present | - | |
| Passive past | залюля́ченный | something which was being done |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | залюля́чив | while doing (past) |























