откре́щиватьсяоткрести́ться
Imperfective откре́щиваться (ongoing or repeatedly)
Perfective открести́ться (completed or one-time)
Very rarely used word (top 40,000)
- 1.
refuse to have anything to do, disown(откре́щиваться)
- 2.
to disown, to renounce, to repudiate, to disavow(открести́ться)
Example:Он открестился от своих прежних убеждений.
He renounced his former beliefs.
Past
| imperfective | perfective | |
|---|---|---|
| masculine | откре́щивался | открести́лся |
| feminine | откре́щивалась | открести́лась |
| neuter | откре́щивалось | открести́лось |
| plural | откре́щивались | открести́лись |
Present
| imperfective | |
|---|---|
| я | откре́щиваюсь |
| ты | откре́щиваешься |
| он/она́/оно́ | откре́щивается |
| мы | откре́щиваемся |
| вы | откре́щиваетесь |
| они́ | откре́щиваются |
Future
| imperfective | perfective | |
|---|---|---|
| я | бу́ду откре́щиваться | открещу́сь |
| ты | бу́дешь откре́щиваться | откре́стишься |
| он/она́/оно́ | бу́дет откре́щиваться | откре́стится |
| мы | бу́дем откре́щиваться | откре́стимся |
| вы | бу́дете откре́щиваться | откре́ститесь |
| они́ | бу́дут откре́щиваться | откре́стятся |
Imperatives
| imperfective | perfective | |
|---|---|---|
| ты | откре́щивайся! | открести́сь! |
| вы | откре́щивайтесь! | открести́тесь! |
Participles
| Active present | откре́щивающийся | dissociating oneself, disowning, denying, renouncing | |
|---|---|---|---|
| Active past | откре́щивавшийся | открести́вшийся | disowning, denying, renouncing, dissociating oneself from |
| Passive present | |||
| Passive past | |||
| Gerund present | откре́щиваясь | while doing (present) | |
| Gerund past | открещивавшись | открести́вшись | while doing (past) |
Other Sources (auto generated)
откре́щиваться:
Wiktionary
PONS
bab.la
Reverso
открести́ться:
Wiktionary
PONS
bab.la
Reverso


















