откупи́ться
- 1.
to buy oneself off, to ransom oneself, to get off (by paying)
Ему удалось откупиться от военной службы.
He managed to buy himself off from military service.
Examples
Преступник пытался откупиться от полиции.
The criminal tried to bribe the police to get off.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | откуплю́сь |
| ты | - | отку́пишься |
| он/она́/оно́ | - | отку́пится |
| мы | - | отку́пимся |
| вы | - | отку́питесь |
| они́ | - | отку́пятся |
Note: Stress change.
| Imperative | |
|---|---|
| ты | откупи́сь |
| вы | откупи́тесь |
| Past | |
|---|---|
| masculine | откупи́лся |
| feminine | откупи́лась |
| neuter | откупи́лось |
| plural | откупи́лись |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | bought off, ransomed, redeemed by payment | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | откупи́вшись откупя́сь | while doing (past) |
Word familyкупи́тьPRO
Learn
Contributions
Lisa edited verb basics 7 years ago.



















