очерни́ть
- 1.
to slander, blacken someone's name
Он пытался очернить своего соперника. - He tried to slander his rival. - 2.
to darken, make black
Дым очернил стены. - The smoke blackened the walls.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | очерню́ |
| ты | - | очерни́шь |
| он/она́/оно́ | - | очерни́т |
| мы | - | очерни́м |
| вы | - | очерни́те |
| они́ | - | очерня́т |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | очерни́ |
| вы | очерни́те |
| Past | |
|---|---|
| masculine | очерни́л |
| feminine | очерни́ла |
| neuter | очерни́ло |
| plural | очерни́ли |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | очерни́вший | someone who was doing |
| Passive present | - | |
| Passive past | очернённый | something which was being done |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | очерни́в | while doing (past) |























