колдова́вший
participleparticiple active past of колдова́ть
- 1.
who bewitched, who practiced witchcraft, who cast spells
Колдовавший старик наложил заклинание.
The old man who had practiced witchcraft cast a spell.
Examples
Ведьма, колдовавшая над зельем, улыбнулась.
The witch, who was casting spells over the potion, smiled.
Declension
| колдова́вш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| Nom.Nominative | -ий колдова́вший | -ая колдова́вшая | -ее колдова́вшее | -ие колдова́вшие |
| Gen.Genitive | -его колдова́вшего | -ей колдова́вшей | -его колдова́вшего | -их колдова́вших |
| Dat.Dative | -ему колдова́вшему | -ей колдова́вшей | -ему колдова́вшему | -им колдова́вшим |
| Acc.Accusative | -его -ий колдова́вшего колдова́вший | -ую колдова́вшую | -ее колдова́вшее | -их -ие колдова́вших колдова́вшие |
| Inst.Instrumental | -им колдова́вшим | -ей -ею колдова́вшей колдова́вшею | -им колдова́вшим | -ими колдова́вшими |
| Prep.Prepositional | -ем колдова́вшем | -ей колдова́вшей | -ем колдова́вшем | -их колдова́вших |
Short forms
-Word familyколдова́тьPRO
- колдова́тьto practise witchcraft; to tinker (over something)
- заколдова́тьto bewitch; to charm; to begin to cast spells
- наколдова́тьto spell



















