обруча́ть
verb, imperfective
Very rarely used word (top 50,000)
betroth
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | обруча́ю | бу́ду обруча́ть |
| ты | обруча́ешь | бу́дешь обруча́ть |
| он/она́/оно́ | обруча́ет | бу́дет обруча́ть |
| мы | обруча́ем | бу́дем обруча́ть |
| вы | обруча́ете | бу́дете обруча́ть |
| они́ | обруча́ют | бу́дут обруча́ть |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | обруча́й |
| вы | обруча́йте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | обруча́л |
| feminine | обруча́ла |
| neuter | обруча́ло |
| plural | обруча́ли |
Participles
| Active present | betrothing, espousing | |
|---|---|---|
| Active past | betrothing, engaging (performing a betrothal) | |
| Passive present | betrothable, one who can be betrothed | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | обруча́я | while doing (present) |
| Gerund past | обручав обручавши | while doing (past) |






















