оскорби́ть
uncommon #5841
- 1.
to insult, to offend, to outrage
Examples
Меня оскорби́ли её обвине́ния.
I was outraged by her accusations.
Ты пыта́ешься меня оскорби́ть?
Are you trying to insult me?
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | оскорблю́ |
| ты | - | оскорби́шь |
| он/она́/оно́ | - | оскорби́т |
| мы | - | оскорби́м |
| вы | - | оскорби́те |
| они́ | - | оскорбя́т |
Note: Stress change.
| Imperative | |
|---|---|
| ты | оскорби́ |
| вы | оскорби́те |
| Past | |
|---|---|
| masculine | оскорби́л |
| feminine | оскорби́ла |
| neuter | оскорби́ло |
| plural | оскорби́ли |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | insulting, offensive, having offended | |
| Passive present | - | |
| Passive past | оско́рбленный | something which was being done |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | оскорби́в оскорбивши | while doing (past) |
Word familyоскорби́тьPRO
- оскорблённыйInsulted
Prefix groupPRO
| Verb | Prefix | Meaning |
|---|---|---|
| оскорби́ть | - | to insult |
| оскорби́ться | - | to make excuse |
LockedUnlock verb prefix groups



















