отвоева́ть
- 1.
fight, finish the war, finish fighting
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | отвою́ю |
| ты | - | отвою́ешь |
| он/она́/оно́ | - | отвою́ет |
| мы | - | отвою́ем |
| вы | - | отвою́ете |
| они́ | - | отвою́ют |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | отвою́й |
| вы | отвою́йте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | отвоева́л |
| feminine | отвоева́ла |
| neuter | отвоева́ло |
| plural | отвоева́ли |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | having won back, having recaptured, having regained | |
| Passive present | - | |
| Passive past | won back, regained, reconquered | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | отвоева́в отвоевавши | while doing (past) |
Word family
- воева́тьbe at war; fight(argue)
- завоева́тьto conquer
- отвоева́тьfight
- повоева́тьbe at war
- завоёвыватьconquer
LockedUnlock full word family
отвоева́ть groupPRO
(Derived from воева́ть.)
| Verb | Prefix | Meaning |
|---|---|---|
| отвоева́ть | от- | fight |
| отвоева́ться | от- | finish the war |
LockedUnlock verb prefix groups























