перепоручи́ть
- 1.
to reassign, entrust to someone else
Я перепоручил это дело коллеге.
I reassigned this matter to a colleague.
- 2.
to delegate
Он перепоручил подготовку отчёта помощнику.
He delegated the preparation of the report to his assistant.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | перепоручу́ |
| ты | - | перепору́чишь |
| он/она́/оно́ | - | перепору́чит |
| мы | - | перепору́чим |
| вы | - | перепору́чите |
| они́ | - | перепору́чат |
Note: Stress change.
| Imperative | |
|---|---|
| ты | перепоручи́ |
| вы | перепоручи́те |
| Past | |
|---|---|
| masculine | перепоручи́л |
| feminine | перепоручи́ла |
| neuter | перепоручи́ло |
| plural | перепоручи́ли |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | перепоручи́вший | someone who was doing |
| Passive present | - | |
| Passive past | перепору́ченный | something which was being done |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | перепоручи́в | while doing (past) |
Prefix groupPRO
| Verb | Prefix | Meaning |
|---|---|---|
| вручи́ть | в- | to hand to |
| вы́ручить | вы- | help out; make (money) |
| поручи́ть | по- | to assign |
| приручи́ть | при- | tame |
LockedUnlock verb prefix groups



















