впечатля́ть
verb
- 1.
to impress
Examples
Монолитность здания впечатляет своей мощью.
The building’s monolithic solidity is impressive.
Очень впечатля́ет.
That's very impressive.
Его осведомлённость в этом вопросе впечатляет.
His knowledge of the subject is impressive.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | впечатля́ю | бу́ду впечатля́ть |
| ты | впечатля́ешь | бу́дешь впечатля́ть |
| он/она́/оно́ | впечатля́ет | бу́дет впечатля́ть |
| мы | впечатля́ем | бу́дем впечатля́ть |
| вы | впечатля́ете | бу́дете впечатля́ть |
| они́ | впечатля́ют | бу́дут впечатля́ть |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | впечатля́й |
| вы | впечатля́йте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | впечатля́л |
| feminine | впечатля́ла |
| neuter | впечатля́ло |
| plural | впечатля́ли |
Participles
| Active present | impressive | |
|---|---|---|
| Active past | impressive (referring to something that impressed in the past), that impressed, having impressed | |
| Passive present | impressionable, susceptible, easily impressed | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | впечатля́я | while doing (present) |
| Gerund past | впечатляв впечатлявши | while doing (past) |
Word familyвпечатля́тьPRO
- впечатля́тьto impress
- впечатле́ниеimpression
Learn
Contributions
lagam edited verb basics 2 months ago.



















