зазвони́ть
verbaspect perfectiverarely used word (top 9,000)
- 1.
to start ringing
Examples
- Мой оте́ц уже собира́лся уходи́ть, когда зазвони́л телефо́н.My father was about to leave when the telephone rang.
- Через не́сколько минут зазвони́л телефо́н.Several minutes later, the telephone rang.
- Я просну́лся, когда зазвони́л телефо́н.I woke up when the phone rang.
- Мой оте́ц собира́лся уходи́ть, но зазвони́л телефо́н.My father was about to leave when the phone rang.
- Неожиданно зазвони́л телефо́н.Suddenly the telephone rang.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | зазвоню́ |
| ты | - | зазвони́шь |
| он/она́/оно́ | - | зазвони́т |
| мы | - | зазвони́м |
| вы | - | зазвони́те |
| они́ | - | зазвоня́т |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | зазвони́ |
| вы | зазвони́те |
| Past | |
|---|---|
| masculine | зазвони́л |
| feminine | зазвони́ла |
| neuter | зазвони́ло |
| plural | зазвони́ли |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | having rung, that had rung, having started ringing | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | зазвони́в зазвонивши | while doing (past) |
Learn
Contributions
Sandy edited translation 4 years ago.























