звони́ть
common #308B2
- 1.
to call, to phone, to ring up
Ты бо́льше не звони́ мне.
Don't call me any more.
With кому or кому по телефону; звонить куда for places.
- 2.
to ring (a bell)
Кто́-то звони́т в дверь.
Someone is ringing the doorbell.
звонить в дверь = to ring the doorbell.
Usage info
- dative
Examples
Кто звони́л?
Who phoned?
Телефо́н звони́т сего́дня беспрестанно!
The phone keeps ringing today!
Кто-то звони́л.
Somebody called.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | звоню́ | бу́ду звони́ть |
| ты | звони́шь | бу́дешь звони́ть |
| он/она́/оно́ | звони́т | бу́дет звони́ть |
| мы | звони́м | бу́дем звони́ть |
| вы | звони́те | бу́дете звони́ть |
| они́ | звоня́т | бу́дут звони́ть |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | звони́ |
| вы | звони́те |
| Past | |
|---|---|
| masculine | звони́л |
| feminine | звони́ла |
| neuter | звони́ло |
| plural | звони́ли |
Participles
| Active present | calling, phoning | |
|---|---|---|
| Active past | who called, having called | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | звоня́ | while doing (present) |
| Gerund past | звонив звонивши | while doing (past) |
Word familyзвонPRO
- звонringing; clinking
Prefix groupPRO
| Verb | Prefix | Meaning |
|---|---|---|
| звони́ть | - | to call; to ring (a bell) |
| дозвони́ться | до- | to reach by call |
| зазвони́ть | за- | to start ringing |
| обзвони́ть | об- | to make frequent calls |
LockedUnlock verb prefix groups
Categories
Learn
Contributions
Iron edited translation 2 weeks ago.
drvuquangson edited translation 10 months ago.
RandysPudge edited translation 1 year ago.
gerstavros edited usage info 1 year ago.




















