звони́ть
- 1.
to call
- 2.
ring
Info: + dative
Examples
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | звоню́ | бу́ду звони́ть |
| ты | звони́шь | бу́дешь звони́ть |
| он/она́/оно́ | звони́т | бу́дет звони́ть |
| мы | звони́м | бу́дем звони́ть |
| вы | звони́те | бу́дете звони́ть |
| они́ | звоня́т | бу́дут звони́ть |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | звони́ |
| вы | звони́те |
| Past | |
|---|---|
| masculine | звони́л |
| feminine | звони́ла |
| neuter | звони́ло |
| plural | звони́ли |
Participles
| Active present | calling | |
|---|---|---|
| Active past | who called, having called | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | звоня́ | while doing (present) |
| Gerund past | звонив звонивши | while doing (past) |
Learn
Contributions
drvuquangson edited translation 2 months ago.
RandysPudge edited translation 9 months ago.
gerstavros edited usage info 10 months ago.
hg edited translation 1 year ago.






















