звони́ть
common #308B2
- 1.
to call, to phone, to ring up
Ты бо́льше не звони́ мне.
Don't call me any more.
With кому or кому по телефону; звонить куда for places.
- 2.
to ring (a bell)
Кто́-то звони́т в дверь.
Someone is ringing the doorbell.
звонить в дверь = to ring the doorbell.
Usage info
- dative
Examples
Скажи́те, пожалуйста, кто звони́т.
Who is calling, please?
Вы ведь не собира́етесь звони́ть мои́м роди́телям, пра́вда?
You aren't going to call my parents, are you?
Телефо́н продолжа́л звони́ть.
The phone kept ringing.
В слу́чае кра́йней необходи́мости звони́те 119.
In case of emergency, call 119.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | звоню́ | бу́ду звони́ть |
| ты | звони́шь | бу́дешь звони́ть |
| он/она́/оно́ | звони́т | бу́дет звони́ть |
| мы | звони́м | бу́дем звони́ть |
| вы | звони́те | бу́дете звони́ть |
| они́ | звоня́т | бу́дут звони́ть |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | звони́ |
| вы | звони́те |
| Past | |
|---|---|
| masculine | звони́л |
| feminine | звони́ла |
| neuter | звони́ло |
| plural | звони́ли |
Participles
| Active present | calling, phoning | |
|---|---|---|
| Active past | who called, having called | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | звоня́ | while doing (present) |
| Gerund past | звонив звонивши | while doing (past) |
Word familyзвонPRO
- звонringing; clinking
Prefix groupPRO
| Verb | Prefix | Meaning |
|---|---|---|
| звони́ть | - | to call; to ring (a bell) |
| дозвони́ться | до- | to reach by call |
| зазвони́ть | за- | to start ringing |
| обзвони́ть | об- | to make frequent calls |
LockedUnlock verb prefix groups
Categories
Learn
Contributions
Iron edited translation 1 month ago.
drvuquangson edited translation 11 months ago.
RandysPudge edited translation 1 year ago.
gerstavros edited usage info 1 year ago.




















