соо́бщник
- 1.
accomplice, confederate, accessory
Examples
Заговорщица тайно передала письмо своим сообщникам.
The conspirator secretly handed the letter to her accomplices.
Заговорщик тайно передал письмо своему сообщнику.
The conspirator secretly passed the letter to his accomplice.
Том отказа́лся выдава́ть поли́ции своего́ сообщника.
Tom refused to tell the police who his accomplice was.
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nom.nominative | соо́бщник | соо́бщники |
| gen.genitive | соо́бщника | соо́бщников |
| dat.dative | соо́бщнику | соо́бщникам |
| acc.accusative | соо́бщника | соо́бщников |
| inst.instrumental | соо́бщником | соо́бщниками |
| prep.prepositional | соо́бщнике | соо́бщниках |
Word familyсоо́бщникPRO
- соо́бщникaccomplice
- соо́бщницаaccomplice
Learn
Contributions
Dumbysol edited declension 3 years ago.



















