шуме́вший
participle active past of шуме́ть
- 1.
noisy, rustling, that was making noise
Шумевший в лесу ветер наконец стих.
The wind that was noisy in the forest finally quieted down.
Examples
Толпа, шумевшая на площади, постепенно разошлась.
The crowd that had been making noise in the square gradually dispersed.
Declension
| шуме́вш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| nom.nominative | -ий шуме́вший | -ая шуме́вшая | -ее шуме́вшее | -ие шуме́вшие |
| gen.genitive | -его шуме́вшего | -ей шуме́вшей | -его шуме́вшего | -их шуме́вших |
| dat.dative | -ему шуме́вшему | -ей шуме́вшей | -ему шуме́вшему | -им шуме́вшим |
| acc.accusative | -его -ий шуме́вшего шуме́вший | -ую шуме́вшую | -ее шуме́вшее | -их -ие шуме́вших шуме́вшие |
| inst.instrumental | -им шуме́вшим | -ей -ею шуме́вшей шуме́вшею | -им шуме́вшим | -ими шуме́вшими |
| prep.prepositional | -ем шуме́вшем | -ей шуме́вшей | -ем шуме́вшем | -их шуме́вших |



















