взъе́хать
- 1.
ride up; drive up onto
Он взъехал на холм на велосипеде. - He rode up the hill on a bicycle. - 2.
move into; enter by vehicle
Машина взъехала во двор. - The car drove into the yard. - 3.
go up suddenly
Лифт быстро взъехал на десятый этаж. - The elevator quickly went up to the tenth floor.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | взъе́ду |
| ты | - | взъе́дешь |
| он/она́/оно́ | - | взъе́дет |
| мы | - | взъе́дем |
| вы | - | взъе́дете |
| они́ | - | взъе́дут |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | взъедь |
| вы | взъе́дьте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | взъе́хал |
| feminine | взъе́хала |
| neuter | взъе́хало |
| plural | взъе́хали |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | взъе́хавший | someone who was doing |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | взъе́хав | while doing (past) |























