конфликтова́ть
rare #27704
verbimperfective
- 1.
to be in conflict (with someone), to clash, to quarrel
Он ча́сто конфликту́ет с нача́льником.
He often clashes with his boss.
Usually with с + instrumental: конфликтовать с кем-либо.
Examples
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | конфликту́ю | бу́ду конфликтова́ть |
| ты | конфликту́ешь | бу́дешь конфликтова́ть |
| он/она́/оно́ | конфликту́ет | бу́дет конфликтова́ть |
| мы | конфликту́ем | бу́дем конфликтова́ть |
| вы | конфликту́ете | бу́дете конфликтова́ть |
| они́ | конфликту́ют | бу́дут конфликтова́ть |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | конфликту́й |
| вы | конфликту́йте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | онфликтова́л |
| feminine | конфликтова́ла |
| neuter | конфликтова́ло |
| plural | конфликтова́ли |
Participles
| Active present | conflicting, at odds | |
|---|---|---|
| Active past | conflicted, having been in conflict, who was in conflict | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | конфликту́я | while doing (present) |
| Gerund past | конфликтовавши | while doing (past) |
Word familyконфли́ктPRO
- конфли́ктconflict
- конфли́ктныйAdjective of конфликт
- конфликтова́тьto be in conflict (with someone)
Learn
Contributions
Iron edited translation 1 week ago.
luke.hess97 edited translation 2 years ago.
luke.hess97 edited translation 2 years ago.
Lisa edited past forms 6 years ago.



















