одолева́вший
participle active past of одолева́ть
- 1.
overcoming, conquering, overpowering
Example:Воин, одолевавший врагов.
A warrior who was overcoming enemies.
- 2.
overwhelming, assailing, getting the better of
Example:Усталость, одолевавшая его после долгого дня.
The fatigue that was overwhelming him after a long day.
Declension
| одолева́вш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| nom.nominative | -ий одолева́вший | -ая одолева́вшая | -ее одолева́вшее | -ие одолева́вшие |
| gen.genitive | -его одолева́вшего | -ей одолева́вшей | -его одолева́вшего | -их одолева́вших |
| dat.dative | -ему одолева́вшему | -ей одолева́вшей | -ему одолева́вшему | -им одолева́вшим |
| acc.accusative | -его -ий одолева́вшего одолева́вший | -ую одолева́вшую | -ее одолева́вшее | -их -ие одолева́вших одолева́вшие |
| inst.instrumental | -им одолева́вшим | -ей -ею одолева́вшей одолева́вшею | -им одолева́вшим | -ими одолева́вшими |
| prep.prepositional | -ем одолева́вшем | -ей одолева́вшей | -ем одолева́вшем | -их одолева́вших |






















