удосто́ить
rare #11066
- 1.
to confer, to award, to favour, to honour
Examples
Я попыта́лся поговори́ть с То́мом, но он не удосто́ил меня внима́нием.
I tried to talk to Tom, but he ignored me.
Его удостоили высокой правительственной награды
He was awarded a high government honor.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | удосто́ю |
| ты | - | удосто́ишь |
| он/она́/оно́ | - | удосто́ит |
| мы | - | удосто́им |
| вы | - | удосто́ите |
| они́ | - | удосто́ят |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | удосто́й |
| вы | удосто́йте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | удосто́ил |
| feminine | удосто́ила |
| neuter | удосто́ило |
| plural | удосто́или |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | having honored, who honored, having bestowed, who bestowed | |
| Passive present | - | |
| Passive past | awarded, granted, honored | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | удосто́ив удостоивши | while doing (past) |
Word familyудосто́итьPRO
- удосто́итьto confer
- удосто́итьсяto be honored



















