докрича́ться
verb, perfective
Very rarely used word (top 40,000)
shout till one is heard
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | докричу́сь |
| ты | - | докричи́шься |
| он/она́/оно́ | - | докричи́тся |
| мы | - | докричи́мся |
| вы | - | докричи́тесь |
| они́ | - | докрича́тся |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | докричи́сь |
| вы | докричи́тесь |
| Past | |
|---|---|
| masculine | докрича́лся |
| feminine | докрича́лась |
| neuter | докрича́лось |
| plural | докрича́лись |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | having made oneself heard by shouting, having gotten through by shouting | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | докрича́вшись | while doing (past) |
Contributions
Lisa edited verb basics 6 years ago.






















