затка́ть
- 1.
to plug, stop up (a hole, ear)
Он заткнул уши пальцами.
He plugged his ears with his fingers.
- 2.
to silence; (colloquial) to tell someone to shut up
Заткнись!
Shut up!
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | затка́ю |
| ты | - | затка́ешь |
| он/она́/оно́ | - | затка́ет |
| мы | - | затка́ем |
| вы | - | затка́ете |
| они́ | - | затка́ют |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | затка́й |
| вы | затка́йте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | затка́л |
| feminine | затка́ла |
| neuter | затка́ло |
| plural | затка́ли |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | затка́вший | someone who was doing |
| Passive present | - | |
| Passive past | затка́нный | something which was being done |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | затка́в | while doing (past) |



















