подби́вший
participle active past of подби́ть
damaged, shot down, bruised (e.g., an eye)
Example:Подбивший самолёт едва дотянул до аэродрома.
The damaged plane barely made it to the airfield.
Declension
| подби́вш- | ||||
| mmasculine | ffeminine | nneuter | plplural | |
|---|---|---|---|---|
| nom.nominative | -ий подби́вший | -ая подби́вшая | -ее подби́вшее | -ие подби́вшие |
| gen.genitive | -его подби́вшего | -ей подби́вшей | -его подби́вшего | -их подби́вших |
| dat.dative | -ему подби́вшему | -ей подби́вшей | -ему подби́вшему | -им подби́вшим |
| acc.accusative | -его -ий подби́вшего подби́вший | -ую подби́вшую | -ее подби́вшее | -их -ие подби́вших подби́вшие |
| inst.instrumental | -им подби́вшим | -ей -ею подби́вшей подби́вшею | -им подби́вшим | -ими подби́вшими |
| prep.prepositional | -ем подби́вшем | -ей подби́вшей | -ем подби́вшем | -их подби́вших |






















