OpenRussian.org
Russian DictionaryРусский Словарь
HomeDictionaryMy WordsPracticeSettings

поли́чный

adjective

adverb поли́чноbookishrare
  • 1.

    caught red-handed

    Его поймали с поличным. - He was caught red-handed.

Declension

поли́чн-
mmasculineffemininenneuterplplural
nom.nominative
-ый

поли́чный

-ая

поли́чная

-ое

поли́чное

-ые

поли́чные

gen.genitive
-ого

поли́чного

-ой

поли́чной

-ого

поли́чного

-ых

поли́чных

dat.dative
-ому

поли́чному

-ой

поли́чной

-ому

поли́чному

-ым

поли́чным

acc.accusative
-ый

поли́чный

-ую

поли́чную

-ое

поли́чное

-ые

поли́чные

inst.instrumental
-ым

поли́чным

-ой

поли́чной

-ым

поли́чным

-ыми

поли́чными

prep.prepositional
-ом

поли́чном

-ой

поли́чной

-ом

поли́чном

-ых

поли́чных

Comparatives

comparativeполи́чнее
superlativeсамый поли́чный / -ая / -ее / -ие

Short forms

mполи́чен
fполи́чна
nполи́чно
plполи́чны