сверша́ть
to perform, to accomplish, to complete, to fulfill
Example:Он свершает свою миссию.
He is accomplishing his mission.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | сверша́ю | бу́ду сверша́ть |
| ты | сверша́ешь | бу́дешь сверша́ть |
| он/она́/оно́ | сверша́ет | бу́дет сверша́ть |
| мы | сверша́ем | бу́дем сверша́ть |
| вы | сверша́ете | бу́дете сверша́ть |
| они́ | сверша́ют | бу́дут сверша́ть |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | сверша́й |
| вы | сверша́йте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | сверша́л |
| feminine | сверша́ла |
| neuter | сверша́ло |
| plural | сверша́ли |
Participles
| Active present | accomplishing, performing, completing, carrying out, enacting | |
|---|---|---|
| Active past | carrying out, performing, accomplishing | |
| Passive present | being accomplished, being performed, being carried out | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | сверша́я | while doing (present) |
| Gerund past | свершав свершавши | while doing (past) |
Contributions
Lisa edited verb basics 6 years ago.






















