замурлы́кать
verbperfectivevery rarely used (#28878)
- 1.
begin to purr, begin to hum to oneself
Examples
Обглодавший всё мясо кот довольно замурлыкал.
The cat that had eaten all the meat purred contentedly.
Кот, обласканный хозяйкой, довольно замурлыкал.
The cat, petted by its owner, began to purr contentedly.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | замурлы́чу |
| ты | - | замурлы́чешь |
| он/она́/оно́ | - | замурлы́чет |
| мы | - | замурлы́чем |
| вы | - | замурлы́чете |
| они́ | - | замурлы́чут |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | замурлы́чь |
| вы | замурлы́чьте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | замурлы́кал |
| feminine | замурлы́кала |
| neuter | замурлы́кало |
| plural | замурлы́кали |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | having started purring, which started purring | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | замурлы́кав замурлыкавши | while doing (past) |
Word familyмурлы́катьPRO
- мурлы́катьpurr
- замурлы́катьbegin to purr
Learn
Contributions
Lisa edited verb basics 7 years ago.



















