отжи́ть
- 1.
to outlive one’s time; to be done for
Эти методы давно отжили. - These methods have long outlived their time. - 2.
to live through; to finish living a period
Он отжил долгую и трудную жизнь. - He lived a long and difficult life through.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | отживу́ |
| ты | - | отживёшь |
| он/она́/оно́ | - | отживёт |
| мы | - | отживём |
| вы | - | отживёте |
| они́ | - | отживу́т |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | отживи́ |
| вы | отживи́те |
| Past | |
|---|---|
| masculine | отжи́л |
| feminine | отжила́ |
| neuter | отжило́ |
| plural | отжи́ли |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | obsolete | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | отжи́в | while doing (past) |























