поту́питься
to cast down one's eyes, to lower one's gaze, to look down (out of shyness/embarrassment)
Example:Она потупилась и ничего не сказала.
She cast down her eyes and said nothing.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | поту́плюсь |
| ты | - | поту́пишься |
| он/она́/оно́ | - | поту́пится |
| мы | - | поту́пимся |
| вы | - | поту́питесь |
| они́ | - | поту́пятся |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | поту́пься |
| вы | поту́пьтесь |
| Past | |
|---|---|
| masculine | поту́пился |
| feminine | поту́пилась |
| neuter | поту́пилось |
| plural | поту́пились |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | downcast, shy, abashed, crestfallen | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | поту́пившись поту́пясь | while doing (past) |






















