беле́ть
uncommon #5593
- 1.
to show white, to gleam white, to stand out white
Вдали́ беле́ли сне́жные верши́ны.
The snowy peaks showed white in the distance.
Imperfective only in this sense; typically of something seen at a distance.
- 2.
to turn white, to become white, to go grey (of hair)
С ка́ждым го́дом его во́лосы беле́ют всё бо́льше.
Every year his hair turns whiter.
Perfective: побелеть.
Examples
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | беле́ю | бу́ду беле́ть |
| ты | беле́ешь | бу́дешь беле́ть |
| он/она́/оно́ | беле́ет | бу́дет беле́ть |
| мы | беле́ем | бу́дем беле́ть |
| вы | беле́ете | бу́дете беле́ть |
| они́ | беле́ют | бу́дут беле́ть |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | беле́й |
| вы | беле́йте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | беле́л |
| feminine | беле́ла |
| neuter | беле́ло |
| plural | беле́ли |
Prefix groupPRO
Learn
Contributions
Iron edited translation 6 days ago.
luke.hess97 edited translation 2 years ago.
TonyUK edited translation 4 years ago.



















