доката́ться
to ride (too much) and get into trouble, to keep riding until something bad happens
Он докатался до того, что сломал ногу.
He kept riding until he broke his leg.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | доката́юсь |
| ты | - | доката́ешься |
| он/она́/оно́ | - | доката́ется |
| мы | - | доката́емся |
| вы | - | доката́етесь |
| они́ | - | доката́ются |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | доката́йся |
| вы | доката́йтесь |
| Past | |
|---|---|
| masculine | доката́лся |
| feminine | доката́лась |
| neuter | доката́лось |
| plural | доката́лись |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | who has ridden (to a certain outcome), having ridden to a specific point | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | докатавшись | while doing (past) |
Contributions
Lucian edited verb basics 6 years ago.






















