веле́ть
- 1.
to order/command
Usage info
+dative
Examples
Он веле́л мне говори́ть ме́дленнее.
He told me to speak more slowly.
Я же веле́л вам мне позвони́ть.
I told you to call me.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | велю́ | бу́ду веле́ть |
| ты | вели́шь | бу́дешь веле́ть |
| он/она́/оно́ | вели́т | бу́дет веле́ть |
| мы | вели́м | бу́дем веле́ть |
| вы | вели́те | бу́дете веле́ть |
| они́ | веля́т | бу́дут веле́ть |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | вели́ |
| вы | вели́те |
| Past | |
|---|---|
| masculine | веле́л |
| feminine | веле́ла |
| neuter | веле́ло |
| plural | веле́ли |
Prefix groupPRO
Learn
Contributions
Michel edited verb basics 6 months ago.
Michel edited verb basics 6 months ago.
haunter1781 edited usage info 7 months ago.
editkurali edited related words 1 year ago.



















