крича́тьзакрича́ть
Imperfective крича́ть (ongoing or repeatedly)
Perfective закрича́ть (completed or one-time)
Often used word (top 500)
- 1.
to shout, cry, scream, yell(крича́ть)
- 2.
shout, cry, scream, yell, shriek, screech(закрича́ть)
Examples
Past
| imperfective | perfective | |
|---|---|---|
| masculine | крича́л | закрича́л |
| feminine | крича́ла | закрича́ла |
| neuter | крича́ло | закрича́ло |
| plural | крича́ли | закрича́ли |
Present
| imperfective | |
|---|---|
| я | кричу́ |
| ты | кричи́шь |
| он/она́/оно́ | кричи́т |
| мы | кричи́м |
| вы | кричи́те |
| они́ | крича́т |
Future
| imperfective | perfective | |
|---|---|---|
| я | бу́ду крича́ть | закричу́ |
| ты | бу́дешь крича́ть | закричи́шь |
| он/она́/оно́ | бу́дет крича́ть | закричи́т |
| мы | бу́дем крича́ть | закричи́м |
| вы | бу́дете крича́ть | закричи́те |
| они́ | бу́дут крича́ть | закрича́т |
Imperatives
| imperfective | perfective | |
|---|---|---|
| ты | кричи́! | закричи́! |
| вы | кричи́те! | закричи́те! |
Participles
| Active present | крича́щий | loud, flashy, blatant | |
|---|---|---|---|
| Active past | крича́вший | закрича́вший | shouting, screaming, yelling, having shouted, having screamed |
| Passive present | |||
| Passive past | |||
| Gerund present | крича́ | while doing (present) | |
| Gerund past | кричав кричавши | закрича́в закричавши | while doing (past) |
Learn
Other Sources (auto generated)
крича́ть:
Wiktionary
PONS
bab.la
Reverso
закрича́ть:
Wiktionary
PONS
bab.la
Reverso


















