исчеза́ть
- 1.
to disappear, to vanish, to wear off
Examples
Дым, развеивающийся в воздухе, исчезал бесследно.
The smoke dispersing in the air disappeared without a trace.
Отплывающий корабль медленно исчезал за горизонтом.
The departing ship slowly disappeared beyond the horizon.
Расплывавшийся дым медленно исчезал в воздухе.
The smoke spreading out gradually disappeared into the air.
Проматываемое состояние семьи быстро исчезало.
The family’s fortune, which was being squandered, was quickly disappearing.
Пожалуйста, не исчеза́й.
Please keep in touch.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | исчеза́ю | бу́ду исчеза́ть |
| ты | исчеза́ешь | бу́дешь исчеза́ть |
| он/она́/оно́ | исчеза́ет | бу́дет исчеза́ть |
| мы | исчеза́ем | бу́дем исчеза́ть |
| вы | исчеза́ете | бу́дете исчеза́ть |
| они́ | исчеза́ют | бу́дут исчеза́ть |
| Imperative | |
|---|---|
| ты | исчеза́й |
| вы | исчеза́йте |
| Past | |
|---|---|
| masculine | исчеза́л |
| feminine | исчеза́ла |
| neuter | исчеза́ло |
| plural | исчеза́ли |
Participles
| Active present | vanishing | |
|---|---|---|
| Active past | disappearing, that was disappearing | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | исчеза́я | while doing (present) |
| Gerund past | исчеза́в исчезавши | while doing (past) |
Word familyисчеза́тьPRO
- исчеза́тьto disappear
- исче́знутьto disappear



















