отбы́ть

uncommon #7670

verbperfective imperfective is отбыва́ть

1.
to depart, to leave, to set off
Делега́ция отбыла́ в Москву́.
The delegation departed for Moscow.
Formal or official register; often of officials, delegations or trains.
2.
to serve out, to complete (a sentence), to do (one's time)
Он отбы́л наказа́ние по́лностью.
He served his sentence in full.
Of a prison sentence, military service or similar obligation.

Usage info

ОТБЫТЬ
сов. 1. getmək, yola düşmək; 2. çəkmək, qurtarmaq, bitirmək, çəkib qurtarmaq; отбыть срок наказания cəzasını çəkib qurtarmaq.

Yola düşmək:

Mənası: Bir yerdən başqa yerə doğru hərəkət etmək.
Nümunə: O, sabah səhər erkən yola düşəcək. (Он отбудет завтра рано утром.)
Getmək:

Mənası: Bir yeri tərk etmək.
Nümunə: Tətil bitdi və biz artıq getməliyik. (Каникулы закончились, и мы должны отбыть.)

Imperative
ты	отбу́дь
вы	отбу́дьте

Active present	-
Active past	отбы́вший	who has served, served (a sentence), completed (a term)
Passive present	-
Passive past	о́тбытый	served, completed
Gerund present	-
Gerund past	отбы́в отбывши	while doing (past)