отучи́ться
rare #21750
- 1.
to break oneself of the habit (of), to get out of the habit (of), to give up (a habit)
Он отучи́лся кури́ть.
He broke himself of the habit of smoking.
with от + genitive or an infinitive: отучиться от чего? / отучиться делать что-либо
- 2.
to finish one's studies, to graduate, to finish school
Она́ отучи́лась в институ́те и пошла рабо́тать.
She finished her studies at the institute and went to work.
colloquial
Examples
Студе́нткой я отучи́лась семе́стр в А́нглии.
As a student, I spent a semester studying abroad in England.
Conjugation
| Present | Future | |
|---|---|---|
| я | - | отучу́сь |
| ты | - | оту́чишься |
| он/она́/оно́ | - | оту́чится |
| мы | - | оту́чимся |
| вы | - | оту́читесь |
| они́ | - | оту́чатся |
Note: Stress change.
| Imperative | |
|---|---|
| ты | отучи́сь |
| вы | отучи́тесь |
| Past | |
|---|---|
| masculine | отучи́лся |
| feminine | отучи́лась |
| neuter | отучи́лось |
| plural | отучи́лись |
Participles
| Active present | - | |
|---|---|---|
| Active past | having finished studying, having completed training, who has graduated | |
| Passive present | - | |
| Passive past | - | |
| Gerund present | - | |
| Gerund past | отуча́сь отучи́вшись | while doing (past) |
Word familyучи́тьPRO
Learn
Contributions
Iron edited translation 2 weeks ago.
Lisa edited verb basics 7 years ago.
Lisa edited verb basics 7 years ago.



















