отбы́ть

verbperfective (partner отбыва́ть)rarely used (#7670)

Usage info

ОТБЫТЬ сов. 1. getmək, yola düşmək; 2. çəkmək, qurtarmaq, bitirmək, çəkib qurtarmaq; отбыть срок наказания cəzasını çəkib qurtarmaq.

Yola düşmək:

Mənası: Bir yerdən başqa yerə doğru hərəkət etmək. Nümunə: O, sabah səhər erkən yola düşəcək. (Он отбудет завтра рано утром.) Getmək:

Mənası: Bir yeri tərk etmək. Nümunə: Tətil bitdi və biz artıq getməliyik. (Каникулы закончились, и мы должны отбыть.)

Imperative
ты	отбу́дь
вы	отбу́дьте

Active present	-
Active past	отбы́вший	who has served, served (a sentence), completed (a term)
Passive present	-
Passive past	о́тбытый	served, completed
Gerund present	-
Gerund past	отбы́в отбывши	while doing (past)

бытьto be; (present tense) 'есть' -- there is; (past tense) 'был' -- was; (future tense) 'будет' -- will be
verbboth aspectscolloquialinsulting
убы́тьto diminish; to leave
verbperfective
вы́бытьto leave; to drop out
verbperfective
добы́тьto get
verbperfective
забы́тьto forget
verbperfective

LockedUnlock full word family