отбы́ть

verb, perfective

Rarely used word (top 8,000)

1.
to depart (from, for)
2.
to complete (military service, prison sentence, etc.)

Info: ОТБЫТЬ сов. 1. getmək, yola düşmək; 2. çəkmək, qurtarmaq, bitirmək, çəkib qurtarmaq; отбыть срок наказания cəzasını çəkib qurtarmaq. Yola düşmək: Mənası: Bir yerdən başqa yerə doğru hərəkət etmək. Nümunə: O, sabah səhər erkən yola düşəcək. (Он отбудет завтра рано утром.) Getmək: Mənası: Bir yeri tərk etmək. Nümunə: Tətil bitdi və biz artıq getməliyik. (Каникулы закончились, и мы должны отбыть.)

Conjugation

	Present	Future
я	-	отбу́ду
ты	-	отбу́дешь
он/она́/оно́	-	отбу́дет
мы	-	отбу́дем
вы	-	отбу́дете
они́	-	отбу́дут

Imperative
ты	отбу́дь
вы	отбу́дьте

Past
masculine	отбы́л//о́тбыл
feminine	отбыла́
neuter	отбы́ло//о́тбыло
plural	отбы́ли//о́тбыли

Participles

Active present	-
Active past	отбы́вший	who has served, served (a sentence), completed (a term)
Passive present	-
Passive past	о́тбытый	served, completed
Gerund present	-
Gerund past	отбы́в отбывши	while doing (past)